Created jtemplate joomla templates

 
 

"Μαμά, θέλω να κοιμηθώ στο κρεβάτι σας!" Οδηγίες προς "ναυτιλομένους"!

Δευτέρα, 05 Μάιος 2014 20:23  
 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
 

«Δεν θα ξανακοιμηθεί ποτέ στο κρεβάτι μας ήταν το τελευταίο βράδυ».Πόσες φορές δεν έχουμε πει κάτι τέτοιο ξυπνώντας ένα πρωί με μυρμηγκιασμένο κορμί, αφού έχουμε κοιμηθεί στην άκρη του κρεββατιού (στην καλύτερη περίπτωση) στο ένα πλευρό και με τα πόδια του να ακουμπάνε στα πλευρά μας κι εμείς μαζεμένοι απο φόβο μήπως το χτυπήσουμε κατά τον ύπνο.

«Να  κοιμηθεί στο κρεβάτι του ή μαζί μας;», «Να βάλω την κούνια του στο δωματιό μας ή στο δικό του;» είναι μερικά μόνο απο τα ερωτήματα που αναδύονται στο κεφάλαιο του ύπνου. Ο ύπνος ισούται με ένα μικρό αποχωρισμό του παιδιού απο την μαμά, το μπαμπά, τους γονείς.Το θέμα του ύπνου, των δυσκολιών που σχετίζονται με αυτό, έχει επανέλθει στο προσκήνιο για να (εκ)-παιδεύσει γονείς και ειδικούς.

1η περίπτωση: Co-sleeping αναφέρεται στην περίπτωση που οι γονεις κοιμούνται μαζί με το/τα παιδί/παιδιά. Συχνά αναφέρεται και ως co-bedding, δηλαδή μοίρασμα του κρεβατιού.Δεν θα γίνει λόγος για το co-sleeping καθώς  θεωρείται οτι οι γονείς που κάνουν αυτη την επιλογή είναι συνειδητοποιημένοι ως προς αυτή την απόφαση τους, είναι δική τους επιλογή και δεν το κάνουν επειδή είναι μόδα το attachment parenting  ή κάποια άλλη μορφή parenting. Συνεπώς το co-sleeping δεν αποτελεί μια προβληματική μορφή ύπνου αλλά κοινή επιλογή και απόφαση των μελών μιας οικογένειας καθώς ταιριάζει στην εκάστοτε οικογένεια.

2η περίπτωση: Συστηματικές επιδρομές στο «μεγάλο κρεβάτι» και άρνηση να κοιμηθεί στο δικό του. Με απλά λόγια «Δεν θέλει να κοιμάται μόνο του αλλά μαζί με τη μαμά και το μπαμπά».Οι περισσότεροι γονείς περνούν μια περίοδο που το παιδί τους επιδίδεται σε συστηματικές επιδρομές στο «μεγάλο κρεββάτι». Συνήθως, οι γονείς αντιμετωπίζουν αυτό το φαινόμενο στην προσχολική ηλικία του παιδιού.Τις περισσότερες φορές μόλις συπληρωθεί το 3ο έτος, επιστρέφουν στο κρεβάτι τους ή υπάρχουν περιπτώσεις που άλλοτε κοιμούνται μονα τους κι άλλοτε με τους γονείς κι αυτό μπορεί να κρατήσει  εως τα 7 χρόνια.

Στην περίπτωση που τα παιδια ζητούν να κοιμούνται με τους γονείς, υπάρχουν συνήθως 2 τρόποι αντιμετώπισης απ' τους γονείς:

α)οι γονείς προκειμένου να σταματήσει η γκρίνια του παιδιού, οι νυχτερινές αναστατώσεις και τα ξενύχτια, ανέχονται την παιδική επιθυμία και υποχωρούν ή όσο παραμένουν ψυχικά ξεκούραστοι τα ξαναγυρίζουν στο κρεβάτι τους μέχρι που τελειώνουν τα ψυχικά αποθέματα κι έχοντας πέσει το κάστρο πολιορκίας κοιμούνται όλοι μαζί και

β) οι γονείς που αρνούνται να το δεχτούν καθώς νιώθουν οτι χάνουν τον προσωπικό τους χώρο και λίγες στιγμές συντροφικότητας σε μια κοινωνία  που μας αποξενώνει και απο το σύντροφο μας, με αποτέλεσμα να  εφαρμόζουν διάφορες τεχνικές με αμφίβολα αποτελέσματα κάθε φορά.

Σίγουρα η πλειοψηφία των γονέων εκφράζει με ανησυχία το ερώτημα..."Μα γιατί  δεν θέλει να κοιμάται στο δωμάτιο του και θέλει να κοιμάται μαζί μας ή  μόνο με τη μαμά ή το μπαμπά;"

Μήπως χρειάζεται να κοιτάξουμε πίσω ακόμα και την μέρα που επιστρέψαμε απο το μαιευτήριο; Σίγουρα για τα παιδιά ο ύπνος με τους γονείς είναι μια απόλαυση, το ίδιο όμως και για τους γονείς.Τους αρέσει να το βλέπουν να κοιμάται, να παίζει με το χαμόγελο του, πολλές φορές διευκολύνει και στο θηλασμό ή κάποιες άλλες δεν υπάρχει χώρος στο σπίτι ή απλά τους αρέσει να το νιώθουν δίπλα τους.

Οι έρευνες που βρίσκουμε, λένε οτι χρειάζεται το παιδί να μάθει να κοιμάται μόνο του για τη σωστή ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του. Κι επειδή μια άποψη δεν είναι ποτέ αρκετή έρχεται και μια άλλη και μας λέει οτι γονείς και παιδιά χρειάζεται να μοιράζονται το ίδιο κρεβάτι, γιατί αυτό είναι που βοηθάει στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.

Σίγουρα, το παιδί έχει ανάγκη πάνω απ όλα της τρυφερότητας, της αγαπης και του συναισθήματος μας, χωρίς αυτό να σημαίνει οτι αν του στερήσουμε τα χάδια μας το βράδυ και το αποχωριστούμε θα έχουμε κάνει ανεπανόρθωτη βλάβη στον ψυχισμό του. Αλλά όυτε και βοηθάει  όμως να ξυπνάμε κάθε μέρα ψυχικά και σωματικά εξαντλημένοι, έχοντας στερηθεί τις λίγες ώρες  βραδυνής ξεκούρασης ή να κρατάμε το παιδί μας στο κρεβάτι μας μη βοηθώντας το να αυτονομηθεί και να κοπεί ο συμβολικός ομφάλιος λώρος.

Τι μπορούμε να κάνουμε

*Είναι σημαντικό να καταλάβουμε γιατί θέλει να κοιμηθεί μαζί μας, π.χ φοβάται το σκοτάδι, θέλει παρέα, δεν ξέρει πώς να αποκοιμηθεί, είναι πείσμα;

*Καλό είναι να μην επιβάλλουμε στο παιδί μας να κοιμηθεί στο δωματιό του με τσακωμούς, απειλές ή και επαίνους για το αν κομηθεί εκεί μόνο του.

*Φροντίζουμε να κοιμίζουμε το παιδί μας στο δωματιο του και να μένουμε εκεί μέχρι να αποκοιμηθεί τουλάχιστον για αρχή.Στη συνέχεια θα του δείχνουμε τρόπους να αποκοιμάται μόνο του

*Μπορούμε να κάνουμε co-sleeping κάποια μέρα την βδομάδα, όπως να κοιμόμαστε μαζί στο μεγάλο κρεββάτι των γονιών το Σαββατόβραδο.Αυτό δε σημαίνει οτι ταιριάζει σε όλα τα παιδιά και όλες τις οικογένειες.

*Βεβαιώνουμε το παιδί οτι αν θέλει κάτι μπορεί να μας φωνάζει κατα τη διάρκεια της νύχτας.

*Αν ξυπνάει και έρχεται στο δωμάτιο μας ανήσυχο, το αγκαλιάζουμε να ηρεμήσει, του παρέχουμε συναισθηματική ασφάλεια και το βοηθάμε να επιστρέψει στο δωματίο του.Να είστε έτοιμοι γιατί αυτή η διαδικασία ίσως χρειαστεί να γίνει πολλές φορές.

Ο ύπνος αφορά  όλα τα μέλη της οικογένειας και το καθένα χωριστά. Δεν σημαίνει οτι ο γονέας που επιλέγει το παιδί του να βρίσκεται στην κούνια του, στο δωματιό του, δεν είναι καλός γονέας, δεν αγαπά το παιδί του και θα του δημιουργήσει προβλήματα ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης. Η κάθε οικογένεια έχει τους στόχους της και το δικό της μοναδικό προφίλ.

 

γράφει η Μαρία Γιαλούρη, Συμβουλευτική ψυχολόγος -Συντονίστρια Ομάδων Σχολών Γονέων κι επιστημονική συνεργάτιδα του 4yourfamily.gr 

Τη βρίσκετε και στο www.desmoskardias.blogspot.gr

Image courtesy of David Castillo Dominici at FreeDigitalPhotos.net

Τελευταία τροποποίηση: Τρίτη, 06 Μάιος 2014 11:23
 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Παρακαλώ, γράψτε τον παρακάτω αριθμό ασφαλείας:
3961