Created jtemplate joomla templates

 
 

Εφηβεία: Αλλαγές στο σώμα αλλά και τη ψυχή...

Παρασκευή, 18 Οκτώβριος 2013 14:53  
 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
 

Η εφηβεία είναι το πέρασμα από το κόσμο της παιδικότητας σε εκείνο των ενηλίκων και περιλαμβάνει κυρίως τις ψυχολογικές αλλαγές του παιδιού.

Η έναρξη της εφηβείας, είναι σχετικά εύκολο να καθοριστεί, γιατί  αντιστοιχεί με τις πρώτες ενδείξεις της ήβης δηλαδή τις πρώτες εκφράσεις των σεξουαλικών χαρακτηριστικών που τα λέμε δευτερεύοντα και τοποθετείται χρονικά γύρω στα 10-13 χρόνια.

Η ήβη είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο  και ορίζεται ως το σύνολο των βιολογικών και ανατομικών αλλαγών που οδηγούν στο σώμα του ενήλικα και στην ικανότητα αναπαραγωγής. Αυτές οι μεταμορφώσεις κυρίως αφορούν το σώμα και την ανάπτυξη των οστών, των γεννητικών οργάνων και του εγκεφάλου, και διαρκούν κατά μέσο όρο για μια περίοδο  5-6 χρόνων κατά μέσο όρο.

Η ηλικία στην οποία αρχίζουν οι αλλαγές δεν συμπίπτει σε  όλα τα παιδιά, ούτε και η διάρκεια της κάθε φάσης είναι ίδια για το καθένα. Το παιδί  σας μέσα σε 4-5 χρόνια θα μεταμορφωθεί από παιδάκι που χαμηλώνατε το βλέμμα για να το κοιτάξετε, σε ένα νεαρό αγόρι ή κορίτσι που μπορεί να σας περνάει «ένα κεφάλι». Από τη μια στιγμή στην άλλη θα του κάνουν τα ρούχα σας, τα ξυριστικά σας,  τα καλλυντικά σας και σίγουρα το πορτοφόλι σας.

Όλα αλλάζουν στην εφηβεία και αλληλεπιδρούν. Αλλάζει το σώμα του παιδιού, οι συναισθηματικοί του δεσμοί, τα ενδιαφέροντα του. Το ίδιο μάλιστα δεν μπορεί να έχει την παραμικρή βεβαιότητα για το αποτέλεσμα αυτών των αλλαγών. Αν παρατηρήσετε, θα διαπιστώσετε ότι ο έφηβος είναι πάντα λίγο μπερδεμένος:

• από τη μια επιθυμεί  να μεγαλώσει από την άλλη νοσταλγεί τη παιδική του ηλικία, έχει ανάγκη να επιβεβαιωθεί αλλά ταυτόχρονα  φοβάται  να συγκρουστεί με τον εξωτερικό κόσμο.

Αυτές οι αντιφάσεις βιώνονται από τον έφηβο με μια εσωτερική ένταση ή  πόνο που υφίσταται χωρίς πραγματικά ο ίδιος να γνωρίζει γιατί.  Ως αντίδραση καταφεύγει συχνά ή στην  απόσυρση, την  απομόνωση, τη θλίψη  ή σε συμπεριφορές παράξενες οι οποίες δεν είναι παρά  προσπάθειες να αποφορτιστεί από τις πιέσεις.

Το σύνολο αυτών των αντιφάσεων που εμφανίζονται μπορεί να συνοψιστεί σε ένα μόνο παράδοξο, 

• στην επιθυμία του εφήβου να «αρπάξει» από τους ενήλικες την δύναμη που του λείπει αλλά και να αντισταθεί στην επιθυμία του για αυτονομία και για επιβεβαίωση.

Οι πληροφορίες που αφορούν την ήβη την εμφάνισή της καθώς και τις αλλαγές που προκαλεί στο σώμα είναι γνωστά στους σύγχρονους έφηβους κυρίως από τις συζητήσεις μεταξύ τους, από τις παρέες τους, από τους γονείς τους, από τα ΜΜΕ, το διαδίκτυο  κλπ.

Οι αλλαγές όμως στο σώμα, συνοδεύονται με αντίστοιχη  αλλαγή  στο τρόπο που του συμπεριφέρονται οι άλλοι,  κυρίως εσείς αλλά και το περιβάλλον καθώς  και οι καθηγητές στο σχολείο του. Γι αυτές τις αλλαγές το παιδί δεν έχει πηγή πληροφόρησης στις συντροφιές του.   Όπως καταλαβαίνετε, δυσκολεύεται να  ερμηνεύσει αυτή την αλλαγή στάσης από τους γύρω του. Αναρωτιέται πχ. «γιατί ο καθηγητής είναι τόσο διαφορετικός από το δάσκαλο;» και «γιατί με σπρώχνουν στο λεωφορείο; Ως τώρα δεν το έκαναν» ή «Γιατί όταν οι μεγάλοι μου κάνουν παρατηρήσεις, με κοιτάζουν ξαφνικά τόσο αυστηρά;»

Οι γονείς παράλληλα παύουν να παίρνουν τα προστατευτικά μέτρα που έπαιρναν ως τώρα. Θεωρούν ότι το παιδί τους μεγάλωσε και σκέπτονται:  «Δεν χάλασε κι ο κόσμος να με δει το παιδί μου στενοχωρημένο όταν γυρίζω από την εφορία. Μωρό είναι;». Οι εκπαιδευτικοί το ίδιο:   «Δεν είναι πια στο δημοτικό τα παιδιά για να μασάμε τόσο πολύ τα λόγια μας».

 

γράφει η Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος-συγγραφέας κι επιστημονική συνεργάτιδα του 4yourfamily.gr

Τη διαβάζετε και στο www.akappatou.gr

 

Image courtesy of  stockimages at FreeDigitalPhotos.net

 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Παρακαλώ, γράψτε τον παρακάτω αριθμό ασφαλείας:
4076