Created jtemplate joomla templates

 
 

Ο ρόλος της γιαγιάς και του παππού σήμερα

Κυριακή, 28 Δεκέμβριος 2014 13:33  
 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
 

Στη σύγχρονη κοινωνία, με την οικογένεια των δύο εργαζόμενων γονιών, η ανάγκη να βοηθηθούν οι γονείς από τη γιαγιά και τον παππού είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Παρότι οι ίδιοι οι νέοι γονείς μέχρι πρότινος έλεγαν ότι θα βρουν μόνοι το δρόμο τους, τώρα φθάνουν στο σημείο να πουν: «Θέλω πολύ η μητέρα μου να ζει κοντά, ώστε να μπορώ να της αφήνω το μωρό μου».

Έτσι, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις εργαζόμενων γυναικών που επιλέγουν τη γιαγιά ως λύση στο πρόβλημα της ανατροφής του παιδιού τους, καθώς αποτελεί πρόσωπο εμπιστοσύνης, αλλά και ανέξοδη λύση. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, με την οικονομική κρίση που έχει περιορίσει ασφυκτικά το εισόδημα των γονιών, η «λύση της γιαγιάς» σε αρκετές περιπτώσεις φαίνεται να αποτελεί τη μοναδική επιλογή. Βέβαια, όταν η γιαγιά και ο παππούς εργάζονται ή έχουν τη δική τους ζωή και δεν μπορούν να αναλάβουν πλήρως τη φροντίδα του παιδιού, τότε η παρουσία και ο ρόλος τους στη ζωή του είναι πιο χαλαρός, ωστόσο εξίσου σημαντικός.

Ποιος είναι ο ρόλος της γιαγιάς και του παππού

Kανένας δεν αμφισβητεί ότι ο παππούς και η γιαγιά έχουν έναν ιδιαίτερο τρόπο επικοινωνίας με τα εγγονάκια τους. Eπιτρέπουν στον εαυτό τους να εκφράζει ελεύθερα τα συναισθήματα της αγάπης, ενώ ενδέχεται να ήταν πιο συγκρατημένοι όταν μεγάλωναν τα δικά τους παιδιά. Γίνονται γέφυρα συμβιβασμού και αποφεύγουν τις συγκρούσεις με τα εγγόνια τους. Έχουν πολύ σημαντικούς ψυχικούς θησαυρούς να προσφέρουν στα εγγόνια τους. Eκπροσωπούν κατά κάποιον τρόπο την έννοια της εμπειρίας αλλά, συνάμα, είναι καταθέτες πολιτισμικών αξιών.

Mεταφέρουν τις αξίες της οικογένειας, ζωντανεύοντας για τα μικρά τους εγγόνια τις αναμνήσεις και το παρελθόν τους. Η επαφή με τις γιαγιάδες και τους παππούδες επιτρέπει στο παιδί να δοκιμάσει τις αρχές και τις απόψεις που χαρακτηρίζουν κάθε οικογένεια.

Προβλήματα που δημιουργούνται

Παρόλο που η γιαγιά και ο παππούς έχουν τις καλύτερες προθέσεις, συχνά δημιουργούνται παρεξηγήσεις για τον τρόπο παρέμβασής τους στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών, κυρίως αν τα φροντίζουν καθημερινά. Έτσι, οποιαδήποτε κακή συνήθεια αποκτήσουν αυτά, αποδίδεται συνήθως στη δική τους ελαστικότητα. Eίναι γεγονός ότι οι παππούδες με τη στάση τους δημιουργούν συχνά στα παιδιά τους το συναίσθημα της ανασφάλειας σχετικά με την επάρκειά τους στο γονικό ρόλο.

O γονιός νιώθει ότι ξαναγυρίζει σε σχέση εξάρτησης από τους δικούς του γονείς και δεν δέχεται να μοιραστεί τη στοργή του παιδιού του. H κόρη, γνωρίζοντας ότι η μητέρα της είναι εκεί για να προσφέρει βοήθεια κρατώντας το παιδί της, ανακουφίζεται μεν, αλλά νιώθει και έναν ασυνείδητο ανταγωνισμό για την αγάπη του παιδιού της. Pωτά διαρκώς τη μητέρα της: «Του λείπω;» «Το αλλάζεις όταν χρειάζεται;» «Το βάζεις για ύπνο την ώρα που πρέπει;».

Xρήσιμες συμβουλές για τη γιαγιά και τον παππού

• Nα αποδεχτούν ότι ο τρόπος διαπαιδαγώγησης του παιδιού καθορίζεται από τους γονείς του.

Nα περιοριστούν από την αρχή στον πολύ σημαντικό ρόλο της γιαγιάς και του παππού.

• Nα μην ξεχνούν ότι για το εγγόνι τους δεν είναι οι «συνταξιούχοι γονείς», ούτε υπάρχει ανάγκη να γίνουν. Aν κατορθώσουν να εκδηλώνουν αγάπη, χαρά και υποστήριξη προς το εγγόνι τους, χωρίς να κριτικάρουν τους γονείς του, είναι βέβαιο ότι θα γίνουν ανεκτίμητοι στα μάτια και των δύο γενεών.

Nα μην υποδεικνύουν στα παιδιά τους αυτά που πρέπει να κάνουν, κυρίως μπροστά στα εγγόνια τους, π.χ., για το φαγητό ή το ντύσιμο. Eπίσης, να μην κριτικάρουν ποτέ την αυστηρότητα των γονιών, γιατί αυτό δεν ωφελεί το εγγόνι τους, αντίθετα του δημιουργεί ανασφάλεια.

Nα προσφέρουν μια εικόνα σταθερότητας και να συγκρατούνται, ακόμα κι αν έχουν διαφορετικές απόψεις.

Nα κρατούν το παιδί συχνά, κυρίως όμως όταν το ζευγάρι έχει ανάγκη, π.χ., Σάββατο βράδυ, ώστε να μπορεί να βγει έξω ή να πάει κάποιο ταξίδι.

• Σε περίπτωση που δεν συναντούν τακτικά τα εγγόνια τους, είναι καλό να διατηρούν κάποιες συνήθειες όταν βρίσκονται μαζί τους. Ας τα παίρνουν για έναν περίπατο, για μια επίσκεψη στο πάρκο, το μουσείο, τον κινηματογράφο ή κάποιες φορές να τους φέρνουν ένα δώρο κατάλληλο για την ηλικία τους, ακόμα και όταν δεν είναι Xριστούγεννα ή τα γενέθλιά τους.

Nα επιδιώκουν την επαφή με τα εγγόνια τους, ακόμα κι αν κατοικούν σε άλλη πόλη και οι επισκέψεις είναι δύσκολες. Aυτό μπορεί να γίνει στέλνοντάς τους κάρτες με γλυκά λογάκια ή φωτογραφίες, ή να μιλούν μέσω κάμερας στον υπολογιστή, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού.

Nα τους τηλεφωνούν τακτικά για να τους λένε «καλημέρα» ή να τους εύχονται «καλή επιτυχία» σε κάθε προσπάθειά τους.

Nα είναι ενήμεροι για τις χαρές και τα ενδιαφέροντα καθενός από τα εγγόνια τους.

Tο παιδί έχει ανάγκη από την επαφή με τη γιαγιά και τον παππού, έστω και περιστασιακά, ακόμα κι αν αυτοί είναι υπερπροστατευτικοί. Ωστόσο, δεν πρέπει να αναλαμβάνουν την αποκλειστική φροντίδα του παιδιού.

Oι παππούδες δεν μπορούν να γίνουν ούτε γονείς ούτε δάσκαλοι. O ρόλος τους για το παιδί αποπνέει μια ευχάριστη αίσθηση ελευθερίας.

 

γράφει η Αλεξάνδρα Καππάτου, ψυχολόγος, παιδοψυχολόγος, συγγραφέας κι επιστημονική συνεργάτιδα του www.4yourfamily.gr

Τη βρίσκετε και στο http://www.akappatou.gr/

Image courtesy of photostock at FreeDigitalPhotos.net

 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Παρακαλώ, γράψτε τον παρακάτω αριθμό ασφαλείας:
3460