Created jtemplate joomla templates

 
 

Συνεκπαίδευση. Ένα σχολείο, για όλους

Τρίτη, 08 Ιούλιος 2014 17:41  
 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
 

Συνεκπαίδευση, είναι η προσπάθεια ενός σχολείου για όλους, όπου θα φοιτούν και άτομα με αναπηρία και άτομα δίχως αναπηρία. Αναλυτικότερα βάσει ορισμού, «πρόκειται για μια κατάσταση ενότητας της διαφοροποίησης, στο πλαίσιο της οποίας το άτομο έχει τη δυνατότητα να εξελίσσεται, να αυτοπροσδιορίζεται και να διατηρεί την ατομικότητα του, η οποία γίνεται σεβαστή και δεν καταργείται στο σώμα μιας ισοπεδωτικής ομοιομορφίας» (Furrelly 2005).

Τα παιδιά με αναπηρία έχουν το δικαίωμα της εκπαίδευσης με τις βέλτιστες ευκαιρίες μάθησης. Είναι ισότιμα μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας και πρέπει να προσεγγίζονται με σεβασμό και όχι με την τη συνήθη αγνόηση, μια πυροσβεστική λύση αμηχανίας πολλές φορές των μη εξοικειωμένων με τα ζητήματα αναπηρίας . Επιπλέον η προσβασιμότητα στο σύστημα της εκπαίδευσης αποτελεί επιπρόσθετο δικαίωμα των ατόμων  με αναπηρία. Κάτι τέτοιο υπονοεί τις υποχρεωτικές κατάλληλα διαμορφωμένες δομές στους χώρους της εκπαίδευσης.

Σημαντικό θέμα που αξίζει να υπογραμμιστεί είναι και η δική μας κουλτούρα και αντιλήψεις. Οφείλουμε να αναγνωρίζουμε όλα τα άτομα ισάξια και να καταργήσουμε από τις στερεοτυπίες των σκέψεων ορισμένων, την ταύτιση της αναπηρίας με την επαιτεία και την ανικανότητα.

Ένα «σχολείο συνεκπαίδευσης» απαιτεί εξελιξιμότητα, καινοτομία. Η αντίδραση απέναντι στο διαφορετικό όμως -συνήθως- είναι μία στάση με αρνητικό πρόσημο. Η σχολική μονάδα στο σύνολό της, πρέπει να συζητήσει και να προωθήσει το θεσμό της αλλαγής και να ευνοήσει την παύση ρίψης των ευθυνών για τα παιδιά με αναπηρία μόνο στους ειδικούς παιδαγωγούς του σχολείου, αναιρώντας τρόπο τινά την ισάξια μεταχείριση και πλασάροντας ακούσια τον στιγματισμό αυτών των παιδιών.

Η συνήθης υφιστάμενη νόρμα, είναι ο δάσκαλος να ασχολείται μόνο με τους δικούς του μαθητές και το πρόγραμμα του. Το σχολείο όμως είναι ένας ζωντανός οργανισμός και η ιστορία διδάσκει ότι όταν ένας οργανισμός δεν δρα συλλογικά καταδικάζεται να αποβιώσει. Επομένως οι στόχοι και οι αποφάσεις για όλους τους μαθητές καλό θα είναι να συζητώνται και προωθούνται συλλογικά. Ομαδικό πνεύμα και όχι προσκόλληση σε στείρα γραφειοκρατία.

Σημαντική είναι η επιμόρφωση όλων των εκπαιδευτικών στη σχολική μονάδα πάνω σε συγκεκριμένη ορολογία της ειδικής αγωγής. Δεν είναι όλοι γνώστες του παρόντος κλάδου ειδίκευσης και πρέπει να γνωστοποιηθούν όροι, ώστε να υπάρχει αποτελεσματική επικοινωνία μεταξύ όλων. Όπως επίσης θεμιτό είναι ορισμένες από τις γνώσεις του κλάδου της ειδικής αγωγής να απορριφθούν και να εξηγηθούν κάποιες ασάφειες. Να επεξηγηθεί για παράδειγμα τι σημαίνει ο όρος «συνεκπαίδευση» ή ότι δεν είναι ορθή η χρήση της λέξης «ανάπηρα άτομα» αλλά «άτομα με αναπηρία» καθώς πάνω απ’ όλα είναι άτομα και ως δευτερεύον στοιχείο αντιμετωπίζουν μία δυσχέρεια.

Επιπλέον δεν χρειάζεται να εκλαμβάνονται κάποιες ανάγκες μαθητών με αναπηρία ως στοιχείο περιθωριοποίησης αλλά ως προσπάθεια πιο εμπλουτισμένης και ποιοτικότερης εκπαίδευσης. Δεν θα προσαρμοστεί ο μαθητής στην υφιστάμενη νοοτροπία του σχολείου, αλλά το σχολείο θα πρέπει να "μεταβληθεί". Ακόμη, καλό θα ήταν να αλλάξει  ο τρόπος βαθμολόγησης με την χρήση περισσότερο ποιοτικών δεικτών.

Γιατί την "αναπηρία" που δεν αντιμετωπίζεται, τη δημιουργεί το κομμάτι της κοινωνίας που παραμένει στάσιμο, γνωστικά και τεχνολογικά.

 

γράφει η Γεωργία Σπύρου, ειδική παιδαγωγός κι επιστημονική συνεργάτιδα του 4yourfamily.gr

Τη βρίσκετε και στο http://specialedu.gr 

Image courtesy of dan at FreeDigitalPhotos.net

 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Παρακαλώ, γράψτε τον παρακάτω αριθμό ασφαλείας:
388