Created jtemplate joomla templates

 
 

Έχασαν την ακοή τους κι όμως "ξανακέρδισαν" τη ζωή. Πώς;

Τετάρτη, 11 Δεκέμβριος 2013 07:47  
 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)
 

O Steven Taylor δεν έχει καμία μνήμη από το ατύχημα που άλλαξε τη ζωή του . Μια μέρα , που οδηγούσε σε δρόμο διπλής κατεύθυνσης με τη φίλη του Λυδία  , ένα αυτοκίνητο τους τράκαρε . Βγήκαν από το δρόμο και συγκρούστηκαν μετωπικά με ένα δέντρο . Η Λυδία πέθανε και ο Steven βγήκε έξω από το αυτοκίνητο έχοντας υποστεί σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και κατάγματα στο κεφάλι και το λαιμό του...

Όταν βγήκε από το νοσοκομείο τρεις μήνες αργότερα , ο Steven είχε προβλήματα ισορροπίας , φτωχή βραχυπρόθεσμη μνήμη και του ήταν δύσκολη η επεξεργασία των πληροφοριών."Η ζωή μου είχε αλλάξει εντελώς", λέει ,"όπως ήμουν απόλυτα εξαρτημένος από άλλους ανθρώπους για τα πάντα". Το ατύχημα τον άφησε  και κωφό . "Στο σπίτι ήμουν πολύ μόνος και απομονωμένος , καθώς δεν μπορούσα να ακούσω τι έλεγε κάποιος, γι 'αυτό δεν έβγαινα καθόλου".

Τα πράγματα άρχισαν να βελτιώνουν την ημέρα που ένας από το προσωπικό που νοιαζόταν για τον Steven του είπε για το φιλανθρωπικό οργανισμό , "Ακούοντα σκυλιά για Κωφούς"...(Hearing Dogs For Deaf People). Ο Steven θυμάται ακόμη την πρώτη μέρα που συνάντησε τον σκύλο του , που ονομάζεται Echo , στο εκπαιδευτικό κέντρο τους. "Κάθισα στο πάτωμα και ήρθε και μου έβαλε το κεφάλι της στην αγκαλιά μου και ήταν η αγάπη!" λέει. "Έχοντας τον Echo απέκτησα την αυτοπεποίθηση να βγω και πάλι . Έχω κάνει τώρα πράγματα που ποτέ δεν είχα σκεφτεί να κάνω και είμαι πίσω στη ζωή και πάλι".

Ο Echo προειδοποιεί τον Steven όταν το κουδούνι χτυπάει ή όταν χτυπάει το τηλέφωνο και όταν χτυπάει το ξυπνητήρι το σβήνει. "Είναι τα αυτιά μου όταν είμαι έξω", λέει. "Δεν θα μπορούσα να ζω ανεξάρτητα χωρίς τον Echo , τόσα πολλά σημαίνει για μένα".

Όταν ο σύζυγός της Patricia Davies, ο Fred , πέθανε πριν από 18 χρόνια , άρχισε να βιώνει σοβαρή κατάθλιψη . Είχε γίνει σταδιακά πιο κωφή κι είχε επίσης διαγνωστεί με εκφύλιση της ωχράς κηλίδας . Τώρα η Davies ,στα 82 της χρόνια, έχει το σκύλο της, την Βίλμα, ο οποίος έφτασε πριν από 18 μήνες και λέει : "Πάω παντού όπως έκανα πριν από μερικά χρόνια , όσο ξέρω ότι έχω ένα σύντροφο μαζί μου για να με βοηθήσει να διαχειριστώ την καθημερινή ζωή μου και πάλι".

Το μεγαλύτερο όφελος του John Wilson , στα 59 του , το παίρνει από το σκυλί του που είναι ακούον είναι και από τον τρόπο που ενισχύει την ορατότητα του ως ένα κωφό άτομο ."Κανείς που μου βλέπει δεν ξέρει ότι είμαι κουφός εκτός αν είμαι με ένα σκυλί  που φορά το ειδικό σακάκι ακουόντων σκυιών",λέει. "Όταν βλέπουν το σκυλί , οι άνθρωποι δεν έκπλησονται όταν δεν ανταποκρίνομαι όταν μου μιλούν!"

Ο οργανισμός Ακούοντα σκυλιά Κωφών ξεκίνησε το 1982 . Στοχεύει στο να δώσει στους κωφούς μεγαλύτερη ανεξαρτησία και εμπιστοσύνη με την παροχή εκπαιδευμένων σκύλων για να τους προειδοποιούν για καθημερινούς ήχους . Πέρυσι , οι στατιστικές έδειξαν ότι το 95 % των δικαιούχων αισθάνονταν περισσότερη αυτοπεποίθηση μετά που πήραν ένα ακούον σκυλί.

Η φιλανθρωπική οργάνωση έχει τοποθετήσει πάνω από 1.750 σκυλιά με κωφά άτομα: με  το παλαιότερο αποδέκτη ένα 96 χρονο και  το νεότερος ένα κορίτσι οκτώ. Η εκπαίδευση ενός ακούοντα σκύλου διαρκεί 18 μήνες και τα σκυλιά συνήθως εργάζονται για επτά έως δέκα έτη πριν από τη συνταξιοδότησή τους ( όταν ο παραλήπτης μπορεί να αποφασίσει να κρατήσει το σκυλί ως κατοικίδιο ζώο, αν το επιθυμεί).

Τα οφέλη της ακοής  από τα σκυλιά είναι σαφείς , αλλά παρά το γεγονός πως οι άνθρωποι με τα σκυλιά αυτά -που τους παρέχουν βοήθεια κι έχουν το ίδιο δικαίωμα πρόσβασης σε υπηρεσίες και κτίρια , όπως όλοι οι άλλοι, δεν ισχύει το ίδιο και για τους...συνοδούς τους. Σύμφωνα με το νόμο ισότητας , η φιλανθρωπική οργάνωση πρόσφατα αναγκάστηκε να ξεκινήσει μια εκστρατεία με τίτλο Let Us In αφού διαπίστωσε ότι η είσοδος στο 80 % των ακουόντων σκύλών είχε απαγορευθεί  σε κατάστημα , ξενοδοχείο ή εστιατόριο.

Ο Wilson είναι μακριά από κτίρια και δημόσια μέσα μεταφοράς , και πιστεύει ότι υπάρχει μικρότερη ευαισθητοποίηση στις μεγαλύτερες πόλεις . "Δεν μου είχε επιτραπεί να ανέβω σε σε πολλά λεωφορεία του Λονδίνου στις παλιές μέρες , που ήταν ταπεινωτικό και ενοχλητικό . Οδηγοί ταξί ήταν εξίσου κακοί". Ο ίδιος προσθέτει ότι αυτό συμβαίνει σπάνια τώρα, ζει σε μια μικρότερη κοινότητα στο  Farnham , Surrey .

...Αν κι ο Τέιλορ εξακολουθεί να έχει προβλήματα με την ισορροπία του και την επεξεργασία πληροφοριών μετά το ατύχημά του, λέει πως τελικά, έχει μια νέα προοπτική για τη ζωή... 

 

γράφει η Γεωργία Σπύρου, ειδικός παιδαγωγός , επιστημονική συνεργάτιδα του 4yourfamily.gr

Τη διαβάζετε και στο http://specialedu.gr/?lang=el

photo credits: http://blog.hearingdogs.org.uk

 

Τελευταία τροποποίηση: Τετάρτη, 11 Δεκέμβριος 2013 16:16
 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Παρακαλώ, γράψτε τον παρακάτω αριθμό ασφαλείας:
2323