Created jtemplate joomla templates

 
 

"Κάποτε ντρεπόμουν για την απώλεια της ακοής μου..." Μια προσωπική ιστορία, γεμάτη δύναμη!

Παρασκευή, 10 Οκτώβριος 2014 08:24  
 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
 

 

...Όταν επέστρεφα στο πιάνο στις αρχές του '40, αποφάσισα να μην αναφέρω την απώλεια ακοής μου στον δάσκαλό μου Stephen. Τα βοηθήματά μου ήταν το είδος αυτό που οι ακουολόγοι αναφέρονται ως μισά κελύφη. Το σχήμα δύο μικροσκοπικών μήλων που προεξείχαν απ΄τα αυτιά μου. Ήλπιζα ότι ο Stephen δεν θα παρατηρούσε τα βοηθήματα μου, που ήταν στο χρώμα του δέρματος, ακόμη και όταν μάζευα τα μαλλιά μου.

Στην διάρκεια ενός μαθήματος, τα ακουστικά μου άρχισαν να σφυρίζουν στο ηχομονωμένο δωμάτιο που έκανα πρακτική. Ο Stephen ο οποίος είχε οξεία ακοή χωρίς αμφιβολία εντόπισε το σφύριγμα. Ένα μέρος του εαυτού μου ανησυχούσε ότι αν παραδεχόμουνα την απώλεια ακοής μου ο Stephen θα συμπέραινε ότι ήμουν αργή, απίθανο να πετύχω τον στόχο μου της διεκδίκησης του πιάνου. Ένα άλλο μέρος του εαυτού μου, το σοφό μέρος, ήξερε ότι είχα εσωτερικεύσει τα στερεότυπα ενάντια στην απώλεια της ακοής. Πήρα μια βαθιά ανάσα «θα πρέπει να σας πω ότι φοράω ακουστικά βαρηκοΐας». «Το παρατήρησα. Μπορείς να ακούσεις όλες τις νότες στο πιάνο;». « Με τα βοηθήματα ακοής μου, ναι. Εκτός από αυτές τις υψηλές νότες…», έτρεξα τα δάχτυλά μου κάτω από την πρώτη οκτάβα. Ο Stephen κούνησε το κεφάλι ενθαρρυντικά, «δεν φαίνεται να επηρεάζει το πώς παίζεις, είσαι πολύ μελωδική».

Την απάντησή του την ένιωσα ως ευλογία. Ωστόσο κατά τα επόμενα χρόνια κι ενώ σπούδαζα Chopin, Debussy και Schumann, έργα για το πιάνο με τον Stephen, το στίγμα της απώλειας ακοής συνέχιζα να το έχω μέσα μου.

Τέσσερα χρόνια σε μαθήματα πιάνου ενηλίκων, επένδυσα σε ένα νέο ζευγάρι ακουστικών βαρηκοΐας. Ενώ οι προηγούμενες ενισχύσεις μου είχαν διαμορφωθεί σαν μικρά προεξέχοντα μήλα, τα νέα ήταν μικροσκοπικά αχλάδια, λεπτά και μικροκαμωμένα που μόνο οι επίπεδοι πυθμένες τους φαινόντουσαν.

Στο εξωτερικό του κάθε κελύφους υπήρχαν μικροσκοπικά πλήκτρα τα οποία πατούσα ώστε να έχω πρόσβαση σε διαφορετικές ρυθμίσεις, ένα μπιπ μέσα στο αυτί μου για την καθημερινή συνομιλία, δύο μπιπ για ομιλία στο τηλέφωνο και τα πιο θαυματουργά τρία μπιπ για να παίζω πιάνο.

Ωστόσο, στα εβδομαδιαία μαθήματα πιάνου συνήθως ξεχνούσα να μεταβώ στην ρύθμιση μουσικής. Μέσα στα αυτιά μου η μουσική θα υπέθετα ότι είχε επίπεδο και υπόκωφο χαρακτήρα. Μερικές φορές ένιωθα αμηχανία ως προς το γιατί δεν μπορούσα να θυμηθώ να ενεργοποιήσω την ρύθμιση για μουσική.

Είχα λάβει το πρώτο ακουστικό μου βοήθημα στην έβδομη τάξη. Η ενίσχυση αυτή είχε σχήμα μπανάνας, ένα μοντέλο πίσω από το αυτί συνδεδεμένο με ένα καλούπι αυτιών με διαφανές πλαστικό σωλήνα τον οποίο συχνά πίεζα κάτω, ελπίζοντας να το κάνω λιγότερο ενοχλητικό. Δεδομένης της εμπειρίας μου να φορώ ακουστικά βαρηκοΐας, η αμνησία για την ρύθμιση μουσικής μου φαινόταν περίεργη ακόμη και επιπόλαια.

Την άνοιξη ο Stephen πραγματοποίησε ρεσιτάλ για τους μαθητές του. Με είχε προετοιμάσει εκ των προτέρων για τον βασικό κανόνα απόδοσης. Σε περίπτωση λάθους κάνω άλμα σε νέο τμήμα ή ακόμα επαναλαμβάνω ένα νέο πέρασμα αλλά δεν σταματώ.

Η σειρά μου να εκτελέσω το κομμάτι μου, ήρθε στο τέλος του προγράμματος. Εκατό άνθρωποι μεταξύ τους γονείς, συγγενείς συμπεριλαμβανομένων και των δύο παιδιών μου, μαζί με τους κατοίκους της κοινότητας κάθονταν σε σειρές από πτυσσόμενες καρέκλες που εκτείνονταν προς τις πίσω πόρτες της αίθουσας.

Ξεκίνησα με Σοπέν "Raindrop Prelude". Το άνοιγμα της μελωδίας ήταν σχεδόν βυθισμένο. Σε λίγα μέτρα η μουσική έχασε την ποιότητα, οι ήχοι έγιναν θαμποί και πνιγμένοι. Ίσως ο σκληρός, ξηρός χειμώνας είχε επηρεάσει το πιάνο ή θα μπορούσε να είναι το γεγονός ότι κατά την διάρκεια των δυο τελευταίων ημερών η ακοή μου είχε χειροτερέψει;

Όταν ήρθε η ώρα για χαμηλή-επίπεδη στο μπάσο έπαιξα λάθος νότα, ήξερα με μια αποκρουστική διαύγεια ότι είχα ξεχάσει να αλλάξω τις ρυθμίσεις στα βοηθήματα μου για την μουσική. Αδρεναλίνη και τυμπανοκρουσίες μέσα μου. Δε θα μπορούσα να παίξω επί πέντε λεπτά χωρίς να ακούω τον πλούτο της μελωδίας του πιάνου. Ωστόσο, αν επρόκειτο να σταματήσω για να πατήσω τα πλήκτρα στα βοηθήματα μου και να αρχίσω εκ νέου την μουσική θα έσπαγα το βασικό κανόνα της απόδοσης μου. Ακόμη χειρότερα οι άνθρωποι στο ακροατήριο θα γνώριζαν ότι φοράω ακουστικά βαρηκοΐας.

Με εκατό ανθρώπους επικεντρωμένους σε ‘μένα, έπρεπε να παραδεχτώ ότι συνεχώς ξεχνούσα να αλλάξω τη ρύθμιση της μουσικής, επειδή ήθελα να προσποιούμαι ότι οι ενισχύσεις μου δεν υπήρχαν και ότι η ακοή μου ήταν φυσιολογική. Είχα επιτρέψει στα στερεότυπα των ατόμων με απώλεια ακοής και στο στίγμα επί των βοηθημάτων ακοής να ριζώσουν μέσα μου. Ντρεπόμουν για την απώλεια μου.

Σταμάτησα να παίζω. Πάτησα τα κουμπιά στα βοηθήματα ακοής μου, άκουσα τρεις ζωηρούς ήχους να σηματοδοτούν την μουσική επένδυση και αναστέναξα με ανακούφιση. Σηκώθηκα από την καρέκλα και καθώς περπατούσα προς το μικρόφωνο αισθανόμουν τόσο θρασύς και αμήχανα ταυτόχρονα. Αρκετοί άνθρωποι στο ακροατήριο φαίνονταν σαν να βιώνουν προσωπικά την ταπεινωτική στιγμή μου. Ωστόσο για εμένα η ταπείνωση είχε ήδη συμβεί κατά τη διάρκεια όλων των ετών που προσπαθούσα να κρύψω ένα κομμάτι του εαυτού μου.

«Φοράω ακουστικά βαρηκοΐας», είπα στο μικρόφωνο. «Και ξέχασα να ενεργοποιήσω τη ρύθμιση της μουσικής». «Πάω να προσπαθήσω ξανά».

Το ακροατήριο χειροκροτούσε, μερικοί άνθρωποι χτυπούσαν τα πόδια τους ενθαρρυντικά.

Κάθισα στο πιάνο, εισέπνευσα αργά βαθιά αναπνοή και τραγούδησα την πρώτη γραμμή στο μυαλό μου, σαν να είχα αρχίσει το "Raindrop Prelude" για πρώτη φορά. Όταν άγγιξαν τα δάχτυλα μου τα πλήκτρα ο ήχος επέπλεε γύρω ηχηρός, με υφή, γεμάτος ακουστικά.

Η Nancy M. Williams είναι μια κινητήρια ομιλήτρια με θέμα «διεκδίκησε το πάθος σου … παρά την απώλεια ακοής». Επίσης, είναι μια βραβευμένη συγγραφέας, ιδρύτρια και εκδότρια του online περιοδικού Grand Piano Passion, ενώ έχει τιμηθεί με το βραβείο Lamar Υόρκης του 2009. Είναι συνήγορος της υγείας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Hearing Health Foundation.

 

Μετάφραση-Επιμέλεια: Γεωργία Σπύρου, ειδική παιδαγωγός κι επιστημονική συνεργάτιδα του 4yourfamily.gr. 

Τη βρίσκετε και στο specialedu.gr

To άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο limpingchicken.com 

Image courtesy of Salvatore Vuono at FreeDigitalPhotos.net

Τελευταία τροποποίηση: Τρίτη, 21 Οκτώβριος 2014 08:40
 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Παρακαλώ, γράψτε τον παρακάτω αριθμό ασφαλείας:
1955