Created jtemplate joomla templates

 
 
Τρίτη, 19 Νοέμβριος 2013 11:51

"Θέλεις να κάνεις παιδί; Θα τιμωρηθείς! "

 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)
"Θέλεις να κάνεις παιδί; Θα τιμωρηθείς! " Image courtesy of Stuart Miles at FreeDigitalPhotos.net

"Τελικά στην Ελλάδα της κρίσης και της ανεργίας, της ανάπτυξης που όλο την περιμένουμε, αλλά μέχρι στιγμής δεν τη βλέπουμε να έρχεται, έχουμε ένα ΚΟΙΝΟ σημείο με μία ανεπτυγμένη υπερδύναμη, όπως είναι η Κίνα.

Εκεί λόγω υπερπληθυσμού επιβάλλεται από το κράτος πρόστιμο σε όποιο ζευγάρι αποφασίσει να κάνει δεύτερο παιδί. Ε, λοιπόν και στην Ελλάδα της υπογεννητικότητας, στην Ελλάδα των περίπου 10 εκατομυρίων γερασμένων κατοίκων -στην πλειοψηφία τους- το να κάνεις όχι δεύτερο, αλλά κι ένα παιδί (για τρίτο δεν συζητάμε πρέπει να έχεις μεγάλο θράσος!), αντιμετωπίζεται πλέον απ' την εφορία ως "τεκμήριο" και τιμωρείσαι με την ανάλογη φορολογία γι αυτό!

Δεν είναι τυχαίο, πως σε συζητήσεις που κάνω με τους γονείς που πηγαίνουν τα παιδιά τους, στις ίδιες δραστηριότητες με την κόρη μου, γονείς μ' ένα παιδί, μοιραζόμαστε τους ίδιους προβληματισμούς. Τους ίδιους φόβους κι αγωνίες. 

"Πώς να κάνουμε δεύτερο παιδί; Έχει έξοδα η εγκυμοσύνη, η γέννα, η ανατροφή του. Πώς θα είναι τα πράγματα στο σπίτι με δύο παιδιά; Θα μπορούμε να τους παρέχουμε παιδεία, ασφάλεια, ρουχισμό, φαγητό..." Κι όμως ναι. Φτάσαμε σ' αυτό το σημείο! 

Γυναίκες στα 40 οι περισσότερες με το ρολόι να κυλά και να μη γυρίζει πίσω ο χρόνος, που "καταδικάζουν" τον εαυτό τους, στο να μείνουν μ' ένα παιδάκι και να εύχονται να τους το έχει γερό ο Θεός! Το "καταδικάζουν" ίσως είναι σκληρή λέξη, όμως πώς αλλιώς να το πω; Όταν ένα ζευγάρι θέλει να κάνει μια μεγαλύτερη οικογένεια, να επενδύσει στα παιδιά που είναι η ελπίδα του τόπου, να νιώσει τη χαρά που μόνο ένα παιδί σου φέρνει, πώς αλλιώς να το πω; 

Άσε δε που δεν υπάρχει καμία μέριμνα από το κράτος για τη νέα μητέρα, η οποία για να μην χάσει τη δουλειά της, ειδικά στον ιδιωτικό τομέα, θα πρέπει ν' αποχωριστεί το μωρό της, πριν καλά - καλά συμπληρώσει το μισό χρόνο της ζωής του. Η συνέχεια γνωστή για εμάς.Εάν δεν υπάρχουν διαθέσιμοι να βοηθήσουν παππούδες, τότε θα πρέπει να πληρώνουμε μία άγνωστη γυναίκα -συνήθως αλλοδαπή, γιατί ποιά κάθεται 12 ώρες- που θα δηλώνει δασκαλεμένη απ' το γραφείο που την στέλνει, ότι είναι εκπαιδευτικός ή νοσοκόμα.

Άλλη επιλογή; Να το στείλουμε σε ιδιωτικό παιδικό σταθμό, γιατί στο δημόσιο τα κριτήρια κι οι θέσεις καλύπτουν λίγους, πληρώνοντας συνήθως, σαν να πήγαινε στο λύκειο κι έδινε πανελλαδικές!

Υπάρχει βέβαια κι η περίπτωση, οι "παραβάτες" γονείς να έχουμε τις προϋποθέσεις για να το στείλουμε σε δημόσιο παιδικό σταθμό. Εκεί, τα πράγματα είναι διαφορετικά, το κόστος σαφώς μικρότερο, αλλά μία δασκάλα θα "προσέχει" 20 (στην καλύτερη) με 30 παιδάκια(κατά μέσο όρο) κι αυτό όποτε είναι ανοικτός ο σταθμός! Όσο για τις συνθήκες, συνήθως οι γονείς πληρώνουμε τη θέρμανση αλλά και τα τροφεία, στην υποτιθέμενη δωρεάν παροχή του δήμου, ενώ φτάνουνε στο σημείο να δίνουμε δικά μας παιχνίδια για τον παιδικό σταθμό, αφού στην αντίθετη περίπτωση τα παιδιά θα πρέπει να...κοιτάζονται μεταξύ τους!

Αποτέλεσμα; Οι νέοι γονείς δυσκολευόμαστε ν' αποφασίσουμε να κάνουμε παιδί, γιατί σκεφτόμαστε μέσα σ' αυτό το κλίμα ανασφάλειας πώς θα το μεγαλώσουμε χωρίς να του λείπει τίποτα, ενώ κι οι παλαιότεροι γονείς, δεν αποφασίζουν εύκολα να κάνουν δεύτερο παιδί!

Με λίγα λόγια...στην Ελλάδα της κρίσης "τιμωρείσαι" αν κάνεις παιδί! "Τιμωρείται" δηλαδή η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, που τόσο πολύ το έχουμε ανάγκη όλοι μας.

Μπορεί κάποιος να μου αλλάξει γνώμη;"

 

 

γράφει η Άννα. Μια μητέρα ενός 6χρονου κοριτσιού, η οποία ακόμη προβληματίζεται, θυμώνει αλλά πάντα ελπίζει...

 

Image courtesy of Stuart Miles at FreeDigitalPhotos.net

                                                                                                     

 

Τελευταία τροποποίηση: Κυριακή, 24 Νοέμβριος 2013 11:44

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.