Created jtemplate joomla templates

 
 
Σάββατο, 05 Οκτώβριος 2013 16:44

Το "μάθημα" της χαμένης μας αθωότητας!

 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Το "μάθημα" της χαμένης μας αθωότητας! Image courtesy of Simon Howden at FreeDigitalPhotos.net

Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο των παιδιών...Η αθωότητά τους. Αυτό που χάνεται σιγά σιγά, όσο μεγαλώνουμε. Μέρα με την ημέρα.

Καμαρώνω γιατί πολλές φορές, απ' τα χείλη του γιου μου, ακούω κουβέντες, τόσο αληθινές που μου θυμίζουν τι σημαίνει αγνότητα. Ανιδιοτέλεια. Ενδιαφέρον για το τι συμβαίνει γύρω σου. 

Κάτι τέτοιο ένιωσα και προχθές. Η τηλεόραση ήταν ανοιχτή, όσο εμείς φτιάχναμε κάποια παζλ. Ένας ευτραφής κύριος λοιπόν, που ταξιδεύει σε διάφορες γωνιές του πλανήτη και τρώει ό,τι βρεθεί μπροστά του και στο πιάτο του, ψάρευε κάτι χέλια. 

Συνήθως σ' αυτές τις εκπομπές, τα ψάρια που πιάνουν, τα ξαναρίχνουν στη θάλασσα. Αυτό, ενθουσιάζει ιδιαίτερα το μικρό. Το ταξίδι της επιστροφής. Δεν αισθάνεται απειλή. Το ψάρι επιστρέφει στο φυσικό του περιβάλλον. Και μάλιστα με ρωτάει αν γυρίζει σπίτι του...

Αυτή τη φορά όμως δεν έγινε κάτι τέτοιο. Πριν προλάβω ν' αλλάξω κανάλι, ο δεύτερος ψαράς είχε πάρει ένα μαχαίρι κι ετοιμαζόταν να κόψει το κεφάλι του ψαριού. Το καλό είναι οτι πρόλαβα και το άλλαξα πριν το κάνει. Το θέμα είναι πως ο μικρός αναρωτήθηκε. 

"-Μαμά, θα το κόψει!

-Όχι, του λέω, καρδιά μου. Ήθελε απλώς να βγάλει το αγκίστρι. Αλλά ξέρεις, δεν τα ρίχνουμε όλα τα ψαράκια πίσω στη θάλασσα. Γιατί είναι η τροφή μας. Και πρέπει να τρώμε για να είμαστε δυνατοί.

-Ναι μαμά. Αλλά είναι κρίμα. Αν τα πιάσουμε όλα, τότε τί θα κάνουμε; Πρέπει να υπάρχει στη θάλασσα, ένα απ' όλα. Γιατί θα την καταστρέψουμε."

Και το επανέλαβε, πραγματικά προβληματισμένος.

"Γιατί θα την καταστρέψουμε..."

Εγώ, έμεινα να τον κοιτάζω. Γιατί σκεφτόμουν. Είναι μόλις 4,5 ετών. Κι όμως προβληματίζεται για το περιβάλλον ή τέλος πάντων, σκέτο προβληματίζεται! Δεν θυμάμαι να του έχω κάνει κάποια συγκεκριμένη συζήτηση. Ίσως είναι αυτά τα μικρά που συζητάμε καθημερινά.  

Μεγάλο μάθημα για έναν ενήλικα.  Το να προβληματίζεσαι γι ό,τι συμβαίνει γύρω σου. Γι αυτά που μοιάζουν απλά κι όμως είναι μεγίστης σημασίας. Να σε νοιάζει τι θα γίνει αύριο και να μην αδιαφορείς ακόμα και για το "ψάρι", εντός ή εκτός εισαγωγικών, που πιάστηκε στ' αγκίστρι σου, γιατί στα μάτια ενός μικρού παιδιού, αυτό το ψάρι είναι το ίδιο το περιβάλλον. Η ισορροπία. Το αύριο που πρέπει να φυλάξουμε. 

Ενδιαφέρον μάθημα για να μη ξεχνάμε να προσέχουμε...

 

Image courtesy of Simon Howden at FreeDigitalPhotos.net

Τελευταία τροποποίηση: Κυριακή, 06 Οκτώβριος 2013 20:18

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.