Created jtemplate joomla templates

 
 

Μα επιτέλους...Πόσα μαθήματα θα πάρουμε απ' τα παιδιά μας; Αγαπημένες παιδικές ατάκες!

Τρίτη, 19 Μάιος 2015 21:21  
 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
 

"-Μαμά, ο φίλος μου ο Νίκος έκλαιγε πάλι. Και μόλις τον είδα, είπα: Αμάν, κλαίει ο εξωγήινος. Tρέξτε να σωθείτε!

- Δεν είναι σωστό να λέμε έτσι το φίλο μας. 

-Μα μαμά, όταν κλαίει ο Νίκος ασχημίζει και μοιάζει με εξωγήινο!

-Καλά και είπες κάτι τέτοιο στο φίλο σου, που ξέρεις πόσο σ' αγαπάει; 

-Όχι μαμά. Το μυαλό μου το είπε. Γι αυτό έχουμε μυαλό. Για να λέμε από μέσα μας, αυτά που δεν θέλουμε ν' ακούσουν οι άλλοι!"

Σωστή η παρατήρηση του 6χρονου. Το θέμα παιδί μου όμως, είναι πως όταν μεγαλώσεις, θα διαπιστώσεις πως το μυαλό δεν το χρησιμοποιούμε πάντα ούτε για να πούμε αυτά που δεν θέλουμε ν' ακούσουν οι άλλοι, αλλά ούτε και για να σκεφτούμε, να "ζυγίσουμε" και να  καταλάβουμε, πριν πούμε δυνατά αυτά που δεν είναι σωστό και δίκαιο να εκστομίσουμε στους διπλανούς μας!

 

"Μαμά, πολύ θα ήθελα να είχα ένα κουμπάκι, να το πατάω και να ξέρω τι σκέφτεται κάποιος. Τι αισθάνεται. 

-Γιατί το λες αυτό; Πώς σου ήρθε βραδιάτικα; 

-Γιατί μ' ενδιαφέρει να ξέρω πως νιώθει ο άλλος. Να ξέρω πως να τον κάνω χαρούμενο! Αν σκέφτεται: Μου αρέσει αυτό ή το άλλο!"

 

Χμ..."Γιατί μ' ενδιαφέρει να ξέρω πως νιώθει ο άλλος. Να ξέρω πως να τον κάνω χαρούμενο!" Άκουσα καλά; Κι όμως. Είχα την τύχη να "γευτώ" ακόμα δύο ατάκες, πριν την καληνύχτα! Μα επιτέλους...Πόσα μαθήματα θα πάρουμε απ' τα παιδιά μας;

 

Image courtesy of supakitmod at FreeDigitalPhotos.net

 

Προσθήκη σχολίου

Βεβαιωθείτε ότι εισάγετε τις (*) απαιτούμενες πληροφορίες, όπου ενδείκνυται. Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Παρακαλώ, γράψτε τον παρακάτω αριθμό ασφαλείας:
1021